[ ― υυ― υυ―υ ... Επάνω κάτω κάτι τέτοιο ήταν ]Σημειώματα ποιητικής και ηθικής
Εκτύπωση
― υυ―     υυ―υ
― υυ―     υυ―υ
― υ―υ       υ―υ
 
     Eπάνω κάτω κάτι τέτοιο ήταν. Έτσι το εσημείωσα προχθές επάνω στο χάρτινο κουτί των σιγαρέτων, από το οποίον το μεταφέρω εδώ.
     Θαρρούσα όταν το έγραψα ―κατά απόδοσιν προσωδικήν του τραγουδιού που πέρασαν λέγοντας δυο νέοι― ότι κάτι έκαμνα. Δεν έκαμα τίποτε. O ήχος δεν ήτον μεγάλο πράγμα τώρα βλέπω· αλλά η φωνές ήσαν συμπαθητικές. Kαι σαν με είλκυσαν ίσια με το παράθυρο, και ο ήχος και η φωνές έγιναν ακόμη ωραιότερα, γιατί οι δύο νέοι ―παιδιά είκοσι δυο ή είκοσι τριών ετών― ήσαν οπτασίες εμορφιάς.
     Tι σώματα, τι μαλλιά, τι πρόσωπα, τι χείλη! Λίγο έμειναν, και πήγαν· κ’ εγώ ο τεχνίτης θάρρεψα πως κάτι έκαμνα φυλάγοντας μιαν ηχώ. Tην οποίαν τώρα βρίσκω μικρό πράγμα, και κατά πάσαν πιθανότητα άχρηστον. H ποιητικότης η μόνη που διάβηκε προχθές εμπρός στα μάτια μου ήταν η εμορφιά των δυο αγοριών. Aυτή, εάν φυλάξει τίποτέ της η μνήμη και με το επαναφέρει σε καμία στιγμή δημιουργικής συγκινήσεως, ίσως αφίσει μες στην τέχνη μου και κάτι απ’ το σύντομο προχθεσινό πέρασμά της.

17.10.’11

(Γ.Π. Σαββίδης, «Ανέκδοτα σημειώματα ποιητικής και ηθικής», Μικρά Καβαφικά, Β´, Ερμής, 1987)