[ Ποιος ξεύρει τι ιδέαι λαγνείας ]Σημειώματα ποιητικής και ηθικής
Εκτύπωση
Ποιος ξεύρει τι ιδέαι λαγνείας προΐστανται εις την σύνθεσιν των περισσοτέρων φιλολογικών έργων! Ιδέαι λαγνείας solitaires, που διαστρέφουν (ή μεταμορφώνουν) την αντίληψιν. Και πόσον συχνά εις διάφορα μυθιστορήματα – (προ πάντων εις τα Αγγλικά) – εκείνα που κατακρίνουν οι κριτικοί, – μερικά μέρη μάλιστα όπου απορούν διότι μοιάζει σαν να εθελοκακή ο συγγραφεύς, – προέρχονται από την αναγκαστικήν υπηρεσίαν που έδωκεν ο συγγραφεύς, ενώ συνέθετε, εις εντύπωσιν ή κατάστασιν λαγνείας. Η αίσθησις αυτή είναι τόσω δυνατή – και κάποτε τι ποιητική, τι περικαλλής! – όπου δένεται μαζύ με τον λόγον του οποίου εσυνώδευσε την γέννησιν. Και ο συγγραφεύς και μετά μηνών ανάγνωσιν δεν δύναται να διορθώση ή να αλλάξη τι, διότι μαζύ με την ανάγνωσιν του λόγου ξαναέρχεται το είδωλον της παλαιάς εντυπώσεως, και γίνεται ούτω ως «colour-blind» δι’ ένα μέρος του έργου του.

12.11.1902

(Γ.Π. Σαββίδης, «Ανέκδοτα σημειώματα ποιητικής και ηθικής», Μικρά Καβαφικά, Β´, Ερμής, 1987)